با شکل گیری فضا برای فعالیت در موسیقی پاپ موج جدیدی از موزیسین های ایرانی وارد بازار کار شدند. با گذشت زمان کار به جایی رسیده است که اکنون دیگر آمار موزیسین های فعال در کشور را نمی توان به راحتی به دست آورد و هر روز تعداد زیادی آلبوم در بازار موسیقی منتشر می شوند که عمدتا جایگاهی پیدا نمی کنند و به اصطلاح مرده به دنیا می آیند. در این شرایط گاهی آثار برخی موزیسین ها مورد توجه قرار می گیرد؛ اما پس از مدتی به فراموشی سپرده می شود و چهره های دیگری جایگزین می شوند و چرخه به شکل معیوبی ادامه دارد. خاطره جمعی ایرانی ها اما حکایت دیگری را روایت می کند. مردم هنوز با آثار قدیمی ارتباط بیشتری برقرار می کنند و نیازهای موسیقایی خود را از کارهای قدیمی تغذیه می کنند.
اینکه چرا چنین اتفاقی در جامعه افتاده است و موزیسین های نسل های تازه نمی توانند آثاری را خلق کنند که در بلندمدت ذهن مخاطبان را تسخیر کند، سوالی است که در سال های گذشته همواره مورد بحث بوده است. در این میان بسیاری از موزیسین ها با بازخوانی آهنگ قدیمی سعی کرده اند مخاطب جذب کنند که برخی از آنها موفق هم بوده اند و معمولا به عنوان موزیسین هایی که کارهای دیگران را بازخوانی می کنند، شناخته می شوند. البته عده ای هم بوده اند که کارهای قدیمی را خوانده و آنقدر بی کیفیت اجرا کرده اند که اعتراض هایی را هم به وجود آورده اند. با همه این حرف ها اما گویا بازخوانی ترانه ها وتصنیف های قدیمی به تجارت برخی آهنگسازان و خواننده ها بدل شده است
برچسب :
نویسنده : ممود
بازدید : <-PostHit->